Insanlari Seviyorum

A Adnan Nadiroğlu
0 Altın Yaprak
Aglayan, haykiran insanlari gòrùyorum rùyamda. Aç, üstleri yirtik, yüzleri kizil kan dayanamiyorum. Yüregimde tutusur kizil bir ates irkiliyorum ve düsünüyorum insanlari seviyorum diyemiyorum Seviyorum demekle olmuyor, biliyorum. Anlayamiyorum onlari, neden isyan ediyorlar? Yaklasiyorum onlara ve kendimle özdestiriyorum, Evet..çaba gösterip aralarina katildim, onlari simdi daha iyi anliyorum, evet haklilar, çünkü ben. Emek nedir? açlik nedir? zulüm nedir? tanimiyorum. Fakat simdi dünya görüsüm deyisti arkadas,!! Düsüncelerimi bir ask gibi taaa suramda sol yanimda hissediyorum. $imdi basim dik, anlim açik haykiriyorum... Haykiriyorum zulüme, açliga, irkçiliga ve sömürüye. Ve.... insanlari seviyorum diyorum..

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.