Âgâz-ı Gazeliyyât 64

Egerçi dost yanında gedâlıgum vardur Zamâna reşk idecek pâdişâlıgum vardur Henûz sâde midür kîne-cû mıdur bilmem Ki tâze-‘aşkum u nev-mübtelâlıgum vardur Helâk-i gamze-i nâ-mihribânunam ey şûh Terahhum eyle ki gâyet fenâlıgum vardur Halâs mümkün idi zülf-i yârdan ammâ Esîr-i dâmem u bî-dest u pâlıgum vardur Bana delîl-i vefâ gâlibâ bu besdür kim Kadîmden gam ile âşinâlıgum vardur İşitdüm ol sanemün lutfı bî-vefâlaradur Benümde sâhte bir bî-vefâlıgum vardur Bu nev-bahârda hayretde kalmışam Âgâh Ne bülbülem ne nesîm-i sabâlıgum vardur