Târîh-i Heykel

Âsaf-ı Gâzî ‘Alî Pâşâ vezîr ibn-i vazîr Kim senâ-hˇ ânîdür ehl-i fazl u dâniş bi-z-zarûr Nice âsaf kim zuhûr-ı hışm u tedbîrin görüp Hırkasın başına çekd ف خ ا ر گ ف و ر ک ل Sîr-çeşm-i matbah-ı cûd ü sehâsı hırs u âz Dâne-çîn-i hırmen-i ihsânıdur nezdîk ü dûr Rezmde düşmen-güdâz bezmde hâtır-nevâz Muhlis-i ehl-i tevâzu‘ hasm-ı erbâb-ı gurûr Cûdı rehber oldı bu yanmış yakılmış ma‘bede Himmeti mi‘mâr olup itdi ‘imâret sa‘y-ı gûr Koydı bir âsâr-ı bâkî bu ‘ibâdetgehde kim Zikr-i hayrı söylenür efvâhda tâ-nefh-i sûr Mâ-hasal heykel mine’l-bâb ile’l-mihrâb hep Evvelinden dahı sengîn oldı dahı nev-zuhûr Şimdi minber söylesün آ ل ح م د ل ل ة آ ل ذ ی ا ذ ه ب ل ح ز ن ح م د ا ا ل ئ ئ و م ا ل ن ش و ر Şimdi mihrâb eylesün ham-geşte kaddin müstakîm Kim irişdi Hazret-i Âsafdan envâ‘-ı sürûr Nakş olan etrâf-ı tâvânında âyât-ı mübîn Nûrdur ammâ ider çeşm-i ‘adû-yı dîni kû Vâkı‘ oldukça cihânda ‘âdet-i hedm ü binâ Nîk ü beden hâtıra zevk u gam itdükçe mürûr Devletiyle dâ’imâ her cânibi ma‘mûr ola Hâne-i nâzı ‘adû-yı ‘izz ü câhı ola gûr Yazdılar târîh-i ta‘mîrin bu ‘âlî ma‘bedün Heykel ü mihrâbı minberle yapıldı bî-kusûr Ben didüm her mısra‘-ı evvelden evvel harfini ‘Add idünce bî-nazîr Âgâh bir târîh olu