Tesdîs

I Dilâ şimden girü dâmân-ı kûh-ı gam yatagundur Seni böyle perîşân iden âşüfte dimâgundur Sana kim didi meyden tevbe kıl kendi yasagundur Temâşâ-yı çemenden men‘ iden dîvâr-ı bâgundur Gönül-sûzân iden cism-i nizârun tâze dâgundur Seni pervâne-i ‘aşk eyleyen kendi çerâgundur II Vücûdun âteş-i gam yaksa da incinme cânâna Temennâ-yı visâl-i yâr iden ‘âşık kıyar câna Hadîs-i ehl-i dildür ‘ârif isen atma yabâna Budur meclisde dâ’im güft u gûy-ı şem‘ ü pervâne Gönül-sûzân iden cism-i nizârun tâze dâgundur Seni pervâne-i ‘aşk eyleyen kendi çerâgundur III Bu dinlendi sadâ-yı tîşeden Ferhâd-ı nâ-şâda Bu anlandı zebân-ı lâleden dâmân-ı sahrâda Bu beyt-i dil-güşâ besdür kamu ‘uşşâkı irşâda Bunı tekrâr iderdi dem-be-dem Mecnûn-ı âzâde Gönül-sûzân iden cism-i nizârun tâze dâgundur Seni pervâne-i ‘aşk eyleyen kendi çerâgundur IV Beni ayırdı çarh-ı sifle ol serv-i revânumdan Hamûş oldı çemende bülbülân âh u figânumdan O bî-pervâ hazer kılmaz ‘aceb sûz-ı nihânumdan Şikâyet kılmazam ol dilber-i nâ-mihrbânumdan Gönül-sûzân iden cism-i nizârun tâze dâgundur Seni pervâne-i ‘aşk eyleyen kendi çerâgundur VV Garaz bir gün şikâyet-nâme-i ‘aşk-ı mecâz itdüm Yem-i fikre düşüp endîşe-i dûr ü dırâz itdüm Tefe’ül eyleyüp Dîvân-ı Vecdîden niyâz itdüm Açup bu matla‘-ı rengîni Âgâh imtiyâz itdüm Gönül-sûzân iden cism-i nizârun tâze dâgundur Seni pervâne-i ‘aşk eyleyen kendi çerâgundur