شمارهٔ ۱۰
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
مرا زمانه بسوزد بداغ غم تا چند
که چشم روشنم از دود داغ تاریک است
چراغ آه تو اهلی جهان کند روشن
ولی چه سود که پای چراغ تاریک است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş