شمارهٔ ۱۰

الا ای ساقی گلرخ که گشتی شمع محفل ها ز غیرت عاشقان کشتی ز حسرت سوختی دل ها از آن روزست در دل ها خیال دانه خالت که دهقان ازل تخم محبت ریخت در دل ها فغان ای کعبه جان ها که در راه تمنایت چو مور از ضعف شیران را به هر گام است منزل ها درین وادی مکن ای ساربان آرایش محمل که در خون شهیدان غرقه خواهی دید محمل ها ز اشک گرم ما بحر کرم یارب به جوش آور وزین گرداب خون افکن گرفتاران به ساحل ها به جز پیر مغان زاهد که سازد مشکل ما حل تو دانی حال خود مشکل چه دانی حل مشکل ها پی دنیا و مافیها گران جانی مکش اهلی قدح کش گر سبک روحی ل ها