شمارهٔ ۱۰۰۱

0 Golden Leaf

عمریست که من خاک ره درد کشانم چون سایه قدم بر قدم پیر مغانم از زهد برندی چو فتادم چه تفاوت آن روز همین بودم و امروز همانم با پیر مغان بسته ام اینعهد که دیگر جز خدمت رندان نکنم تا بتوانم ای خضر سعادت مددی تا چو خط یار خود را بلب چشمه حیوان برسانم اهلی بدلم زخم نهان کز ستم اوست روزی بتو بنمایم اگر زنده بمانم