شمارهٔ ۱۱۹۵
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
من اگر شکسته عهدم تو وفای خود نگه کن
به خطای من چه بینی به عطای خود نگه کن
به ره تو شهسوارا ز فرشته ره نباشد
به سر خودت که گاهی ته پای خود نگه کن
به درون نامرادان منگر به تیره بختی
تو که کعبه مرادی به صفای خود نگه کن
به وفا که در قیامت چو برآورم سر از گل
چو گلم کفن به خون تر ز جفای خود نگه کن
تو در آینه نگنجی که جهان حسن و نازی
به دو چشم عاشقان آ همه جای خود نگه کن
همه روز چند اهلی گله از جفای آن مه
همه جور او چه بینی گله های خود نگه کن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş