شمارهٔ ۱۳۲
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
با خلق اگر غرض نباشد سخنت
بوی نفس جان وزد از دم زدنت
از نقش غرض بشوی دل کان عرضست
تا جوهر جان شود سراپای تنت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş