شمارهٔ ۱۳۲

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
سرو کشمر که سمر گشت ز بستان برخاست سرو سیمین بر ما از چمن جان برخاست این چه روی است که از گوشه برقع بنمود که قیامت ز نهاد من حیران برخاست خط سبزش نگرید آمده در گرد لبش اینک آن خضر که از چشمه حیوان برخاست در میان آمد و بنشست و چو بیرون شد باز این همه فتنه از آن سرو خرامان برخاست کفر و اسلام به هم بر زد و کی بنشیند رستخیزی که از آن زلف پریشان برخاست دلبرا ذره به خورشید کند میل و مرا طمع وصل تو در سر ز پی آن برخاست من اگر سر برود با تو به سر خواهم برد تا نگویند به عجز از سر پیمان برخاست نتوان از سر پیمان تو برخاست ولیک از سر جان به تمنای تو بتوان برخاست ذره ای مهر تو در جان نزاری بنشست این همه ولوله از خلق قهستان برخاست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.