شمارهٔ ۱۵۰
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
خوشباش که بنده گر نکویانه نکوست
محروم نمیشود کس از رحمت دوست
گر خوانده شوی چاره همان بندگیست
ور رانده شوی کجا روی کان به ازوست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş