شمارهٔ ۱۸۷

ا اهلی شیرازی
0 Altın Yaprak
جور آن بت همه بر جان پریشان من است سخت تر زان دل چون سنگ مگر جان من است که گزیده ست بدندان لب لعلش که بر او زخم دندان نه به اندازه دندان من است در غم او همه کس مست و گریبان چاکند از میان همه دستش به گریبان من است عاقبت کار حریفان همه سامان بگرفت آنچه سامان نپذیرد سر و سامان من است دین عاشق به رضای دل معشوق بود کفر اگر یار قبولش بود ایمان من است غافل از حال من امشب مشو ای همسایه که امشبم می کشد آن شمع که مهمان من است امشب از گرمی مجلس جگر شمع بسوخت وین نه از شور می از آتش پنهان من است ابر رحمت به گنه شویی اهلی نرسد چشم امید بدین دیده گریان من است

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.