شمارهٔ ۲۲۸

چشم مست گر کشد هر گوشه خلقی در غم است گوشه گیر آن را چه غم گر کار عالم در هم است در وفاداری رخ زرد مرا بشناس تو زان که اکسیر وفا بسیار در عالم کم است کی ز تنهایی به تنگ آیم من مجنون صفت چون خیال آهوی چشم تو با من همدم است صبح دولت می دمد ساقی بده جام شراب این دم از عالم غنیمت دان که عالم یک دم است هیچ بحری را نیارد عاشق گریان به چشم هفت دریا پیش سیل عشق ما یک شبنم است بیستون از پیش بردارد به همت عاقبت هرکه چون فرهاد در کار محبت محکم است جام جم اهلی چه جویی رو بدان خورشید کن کز فروغ روی او هر ذره ای جام جم است