شمارهٔ ۲۷۵
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
آنسرو قدان که گلرخ و ماه وشند
با سنبل زلف و نرگس چشم خوشند
پیوسته نه بر دل کسان داغ نهند
خود نیز چو لاله گه گهی داغ کشند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş