شمارهٔ ۳۰۷
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
آنانکه به بند زینت و زیب تنند
خود را بزبان مردمان می فکنند
آنکس که خود آراست بود دشمن خود
گر شاخ گل است کاخرش می شکنند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş