شمارهٔ ۳۱۲
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
خوشا کسی که به کوی تو بخت همدم اوست
سفال درد سگان تو ساغر جم اوست
دلم که در خم چوگان زلف تست چو گوی
شکسته شد همه عمر و هنوز در خم اوست
به مرگ مدعی از درد دل بسوخت مرا
هنوز خانه بختم سیه به ماتم اوست
دلا تو چند چو پروانه لافی از آتش
ترا چه طاقت یک شعله ز آتش غم اوست
ترا چه تاب جمالی که مه ازو تابی است
چه جای ماه که خورشید ذره کم اوست
ز سیل فتنه چه غم خانه دل ما را
که از اساس محبت بنای محکم اوست
بی من ساقی عیسی نفس نخواهد مرد
چراغ خاطر اهلی که زنده از دم اوست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş