شمارهٔ ۳۲۹

ا اهلی شیرازی
0 Altın Yaprak
از بسکه جان به تشنه لبی درد کرده است آب حیات بر دل من سرد کرده است امروز یافتم که چه درد از میان خلق مجنون و شان گمشده را فرد کرده است گیرم که نیست ناله ام از غم نه عاقبت دردی است در دلم که رخم زرد کرده است فریاد از آن غزاله مشکین که بوی او ماراچو باد صبح جهانگرد کرده است اهلی بکنج صومعه سلطان وقت بود عشقش گدای میکده پرورد کرده است

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.