شمارهٔ ۳۲۹

ط طغرای مشهدی
0 Altın Yaprak
زین گلستان همه سودم به زیان می ماند چون گل زرد بهارم به خزان می ماند سر زلفش که مرا دشمن جان بود به دست در کف شانه به سررشته جان می ماند لب گل از گهرآمیزی دندان خالی ست تا نخندیده به آن غنچه دهان می ماند می گریزد ز برم با قد چون تیر خدنگ قامت خم شده ام تا به کمان می ماند تازگی ریخته و نقش قدم پیدا نیست راه آن گل به ره آب روان می ماند بس که در سینه ام آشوب غمش تعبیه است آه اگر می کشم از دل به فغان می ماند خوردن بوسه گنه چاشنی عیش حرام شب وصل تو به روز رمضان می ماند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.