شمارهٔ ۵۱۰

ا اهلی شیرازی
0 Altın Yaprak
آن تقوی ام که از همه کس احتراز بود تقوی نبود مایه صد کبر و ناز بود ساقی که می بخرقه این توبه کار ریخت خوش کرد اگرنه قصه تقوی دراز بود روشن بود چراغ تو ای پیر زانکه من هر وقت کآمدم در میخانه باز بود از جنگ و بحث مدرسه رفتم بمیکده دیدم میان درد کشان صد نیاز بود اهلی شکست کار تو میخواست مدعی بیچاره غافل از کرم کارساز بود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.