شمارهٔ ۵۱۰
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
روزی اگر آن ماه به مهمان من آید
دوران فلک در ته فرمان من آید
دیوانه دلی داشتم آواره شد از من
کی باز درین سینه ویران من آید
هر صبحدم از گریه شود خون دلم آب
کز باد نسیم گل خندان من آید
من دانم و من چاشنی درد تو جانا
حاشا که طبیب از پی درمان من آید
جانم تو ستان باز تنم خاک ستاند
آن دم که اجل در طلب جان من آید
در کوی تو نایم که پریشان شودت دل
گر چشم تو بر حال پریشان من آید
دانی که چها می گذرد بر دل خسرو
در گوش تو گر ناله و افغان من آید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş