شمارهٔ ۵۳۴

ا اهلی شیرازی
0 Altın Yaprak
بعد مرگم زاغ چون هر پاره جایی افکند دیده ام باشد بکوی دلربایی افکند چشم آن دارد که لافد با دو چشم آن غزال لیک می ترسم که خود را در بلایی افکند کی گذارد کبر نیکویی که آن سلطان حسن گوشه چشمی بحال بینوایی افکند استخوانم عاقبت شاهی شود در عرصه یی سایه گر بر خاک من زینسان همایی افکند اهلی از بخت بد است اینهم که دایم روزگار رشته مهرت بدست بیوفایی افکند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.