شمارهٔ ۵۶
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
در مستی اگر کسی نکویا نه نکوست
از می نبود نیک و بد از عادت و خوست
می آتش محض است و چون آتش افروخت
در هر چه فتد همان دهد بو که دروست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş