شمارهٔ ۷۸۷

آن سرو اگر از چشم من در چشم دشمن می شود از مردم آلوده دل آلوده دامن می شود آه از شب هجران من وین حسرت و حرمان من چند آشنای جان من بیگانه از من می شود شب ها که منبی آن پسر آهی برآرم از جگر همسایه را نور سحر روشن ز روزن می شود بر روی آن زیبا صنم گر چشم دوزد دشمنم از سوز غیرت بر تنم هر موی سوزن می شود تا حسن او بر جا بود شور و فغان ما بود از خوشه چین غوغا بود هرجا که خرمن می شود آن عشوه جوی تندخو گر بیندم یک ره به کو با من ز رشک مهر او صد دوست دشمن می شود اهلی من او را مایلم از گل چه باشد حاصلم آتش پرستم گر دلم مایل به گلشن می شود