شمارهٔ ۷۸۷
س سلیم تهرانی
0
Altın Yaprak
خوش آن روزی که می در هر چمن بی باک می خوردم
به دستم بود اگر جامی به پای تاک می خوردم
ز ساقی جام می نگرفتن زاهد هلاکم کرد
به دست من اگر می داد آن را پاک می خوردم
محبت کرد از بس تلخ بر من زندگانی را
اگر زهرم نمی داد آسمان تریاک می خوردم
پی روزی عجب گر ترک استغنا کنم اکنون
که در ایام طفلی از قناعت خاک می خوردم
سلیم از بی شرابی مبتلای صد غم و دردم
اگر می داشتم می کی غم افلاک می خوردم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş