شمارهٔ ۷۹۴
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
تو یار اگر نشوی بخت یار چون گردد
بسعی خویش کسی بختیار چون گردد
خطت بنقطه دل راه بسته چون پرگار
ازین میانه کسی برکنار چون گردد
تو گر بمهر نگردی قرار بخش دلم
فلک بکام دل بیقرار چون گردد
بپایبوس سگت گرنه رخ بخون شویم
ز گرد رخ غم ما بی غبار چون گردد
سگ توایم و ز مجنون وشی نمیدانیم
که آهویی چو تو ما را شکار چون گردد
بباد تا نشود استخوان و چهره زرد
خزان محنت ما نوبهار چون گردد
ز هجر و وصل چه اندیشه میکنی اهلی
که واقفست که انجام کار چون گردد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş