شمارهٔ ۸۵
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
گر ساقی بدمست به خشم از بر ما رفت
بدمستی و دیوانگی از ما به کجا رفت
دیوانه از اینیم که آن شوخ پری وش
چشمی سوی ما کرد که عقل از سر ما رفت
هر غمزه که زد چشم خوشت صید دلی کرد
یک بار ندیدیم که این تیر خطا رفت
خورشید رخا گرم چه رانی که چو ذره
سرهای عزیزان همه بر باد هوا رفت
پرگاله دل رفت شب از گریه به رویم
بر روی من از گریه چه گویم که چه ها رفت
سر خاک ره باد صبا باد که کردم
در کوی تو از همرهی باد صبا رفت
تا کوی عدم هیچ کسش دست نگیرد
اهلی که به سیل ستمش پای ز جا رفت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş