شمارهٔ ۸۵۰
ا اهلی شیرازی
0
Altın Yaprak
ای برق محبت که ره من زده ای باز
آتش به من سوخته خرمن زده ای باز
زینگونه که بردی به در از خانه خویشم
بر من رقم گوشه گلخن زده ای باز
ای جان من خانه خراب از چه جهت دست
در دامن آن خانه برافکن زده ای باز
خواهی مگر ای اشک دگر خون مرا ریخت
ورنه چه مرا دست به دامن زده ای باز
از طعن تو اهلی دل ما ریش از آن است
کآزرده خاریم و تو سوزن زده ای باز
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş