Ayna Bahçesi

Elimde fener Karşımda fener: Karanlığa karşı savaşa gidiyorum. Yorgunluk beşikleri gelip gitmelerin çekişmesinden duraksamışlar Ve derinliklerden bir güneş Küllenmiş evrenleri aydınlatıyor. Yıldırımın asi haykırışı Sabırsız bulutun rahminde döllendiği an Ve üzüm ağacının suskun acısı Ufak koruğun Uzun sarmalın sonunda filizlendiği an bütün haykırışım acılardan kaçmaktı. Çünkü ben, en korkunç gecelerde güneşi umutsuz dualarımla istemiştim. Güneşlerden geldin seherlerden. İpeklerden ve aynalardandın sen. Tanrının ve ateşin olmadığı boşlukta bakışını ve güvenini istemiştim umutsuz bir duada. İki ölüm arasında iki yalnızlığın boşluğunda ciddi bir akış. [İşte senin bakışın ve güvenin böyledir!] Senin sevincin acımasız ve ulu boş ellerimde nefesin şarkı ve yeşillik. Kalkıyorum! Elimde fener gönlümde fener ruhumun pasını saydamlaştırıyorum senin aynanın karşısına ayna koyuyorum senden sonsuzluk yaratayım diye. Çeviri: Zahra DEMİRCİ - Sobhi BABEK