Bursa Sultânlara Neşîmendür

Bursa sultânlara neşîmendür Yümn-ile toru Vâdi Eymendür Huld bâgı bigi bahâr u hazân Yâsemîn-ile tolu sûsendür Her tarafdan çınâr u serv-i sehî Her yaña sünbül-ile behmendür Lâle vü nergis-ile pür-zîver Gül ü reyhân-ıla müzeyyendür Ravza-i dâr-ı Hulddür lâ-büd Hûr-i ıyn orada mümekkendür Nârıdur nûr-ı bî-duhân suyı azb Hâki müşg ü hevâsı gül-şendür Yiri cennât tahtehe’l-enhâr Zî makâm u zi hûb meskendür Pâœişah adl-ile bi-hamdi’-llah Zulmdan kamu halka me’mendür Mîr Sülmân ki pâk zâtı anuñ Cân-durur bu kamu cihân tendür Ol ki her râza zihnidür vâkıf Ol ki her gayba göñli mahzendür Ger sehâvetdedür Hâtim-i Tay Ger şecâatde ol Tehemtendür Bursa hûb şehrdür lîkin Halkı gâyet garîb düşmendür Fukahâsı-durur kamu süfehâ Sûfiları kamudan edvendür Sûfi-yi bî-safâ fakîh-i sefîh Râst nice ola ki reh-zendür Zerkdür işleri vü mahşerde Zerk ehli n’olur muayyendür İçleri toldugı nifâk-ıla şirk Taşlarından kamu mübeyyendür Bunlaruñ bigi kişiye er dimegil Ne muhannes ki rûspî-zendür Şerri-y-ile ol iki tâyifenüñ İşbu gül-şen garîbe kül-handür Hoş kazâdur velî garîblere Teng şöyle ki çeşm-i sûzendür Kanda olsa anlaruñ vücûdı-y-ıla Taht-ı kâbûs çâh-ı Pîjendür Hubs iderlerse Ahmedî yine gam Su bigi ol çü pâk-dâmendür Akbahü’n-nâs kerdür işitmez Sözi kim kamu sözden ahsendür Nicesi bile Îsî enfâsın Ol ki eşek bigi tab-ı gevdendür