Çün Götürdi Gül Yanagından Nikâb

Çün götürdi gül yanagından nikâb Mevsüm-i işretdür ü câm-ı şarâb Lâle bigi koma elden câm-ı mey Ki itdi bülbül râst uş sâz-ı rebâb Hayf ola ömrüñi zâyi eylemek Hâzır-iken nimet ü baht u şebab Sen şitâb it câm-ı cân-bahşa müdâm Çün ider eyyâm geçmege şitâb Bâg içinde ol gül-âbı nûş it Ki ola renginün hayâsından gül-âb Gâv u har içdügin içmekdür hata Âdemî içdügin iç ki oldur savâb Bâœe nûş it bâœa virme ömrüñi Çün ezeldendür sevâb-ıla îkâb Çün kalem yazdugı ayruhsı olamaz Ne gerek câna bu renc-ile azâb Gözde hwâb u tende kalmadı karâr Senden ayruya ne âram u ne hwâb Gözlerümdedür hayâli kaddüñüñ Serv orada biter kim ola âb Uş çiçek vakti irişdi Ahmedî Ki ola gül bigi ayaguña türâb