Didiler Müjde Ki Ol Sultan Gelür

Didiler müjde ki ol sultan gelür Didüm ol resme ki cisme can gelür Didiler irişdi uş lutf-ı Rahîm Didüm üşde rahmet-i Rahmân gelür İrdi leşker tozı didiler didüm Tûtiyâ-yı dîœe-i ayân gelür Mîr Sülman irdi didiler didüm Yidi iklîm alıcı sultan gelür İtmeg-içün kişver-i Tûrânı feth Leşkeri-le husrev-i Îran gelür Hasm kim katredür ol lâ-şey’ olur Orada kim bahr-ı bî-pâyân gelür Bagdan dûr ola zâg u bûm kim Bülbül ü tûtî-yi hoş-elhân gelür N’ide dimne hîle-y-ile bellüdür Anda kim gurruş idüp arslan gelür Yiye ankâ-yüñlü okı İsfendiyâr Orada kim Rüstem-i Destan gelür Yaya baglanan kirişden hasmı anuñ Ger ola Areş ömrine noksân gelür Anuñ okı heybetinden düşmenün Gonca-i gül gözine peykân gelür Şöyle kim Mûsî asâsı rumhı anuñ Düşmeninüñ cânına sübân gelür Her kime kim ide lutf-ıla nazar Âteş-i sûzân gül ü büstan gelür Zikr iden dilde anuñ hulkını Söz yirine çeşme-i hayvân gelür Yakar ol sultan odı lâ-havle-vâr Her yiri kim oraya şeytân gelür Rûşen oldı gözlerüm Yakûb-var Bileli ki ol Yûsuf-ı Kenan gelür Ahmedî kim ola ki oldur ol melik Kim melek dahı aña midhat-hwân gelür