Dilü Cân Zülfüne Hayrânu Şeydâ

Dil ü cân zülfüñe hayrân u şeydâ Leb-i lalüñde sırr-ı rûh peydâ Görinür hâr cennet gül-sitânı Yüzüñ gül-zârın idene temâşâ Neye teşbîh kılam kâmetüñi Ki yoh tûbîde bu kadd ü bu bâlâ Yüzüñe lâle öykündi meger kim İder yil hânümânın cümle yagmâ Teşebbüh itdügi nergis gözüñe Aceb mi çün degül bî-çâre bînâ Ne gûherdür leb-i lalüñde görse Hayâdan hall ola lü’lü-yi lâ-lâ Dimagum toludur zülfüñ hevâsı Nedür bu başda Yâ-Rab bunca sevdâ Lebüñ vasfı kılur sözümi şîrin Yüzüñ zikri kılur fikrümi zîbâ Süleymân ola Selmân kuş dilinde Dir-ise Ahmedi Selmân u Minnâ