Hevâdan Saçılalı Müşgü Anber

Hevâdan saçılalı müşg ü anber Bulıtdan dökilür uş dürlü gûher Hadayık uş şakayık şemi-y-ile Yüzüñ bigi olup-durur münevver Ne kohu tuydı zülfüñden aceb kim Dimâgı bâguñ olmışdur muattar Yañaguñ bigi gül rengîn ü handan Dudaguñ bigi gonca tâze vü ter Kılur gül-zâr içinde naz u işve Gözüñden ne füsûn öğrendi abher Şükûfe yañaguñ bigi mutarrâ Benefşe saçlaruñ bigi muanber Yüzin yirden götürmez ol nevesle Kiola bende boyuna serv ü arcar Berü sun sâkî ol câmı bögün kim Nesîm-i bâd olupdur rûh-perver Dutupdur lâle uş çetr-i Ferîdûn Geyüpdür nergis uş tâc-ı Sikender Hadayık rengi-y-ile yir mülevven Şakâyık aksi-y-ile gök musavver Virür lâle-y-ile varlıgını kim Başında var hevâ-yı câm u sâgar Çü lâle tolu lü’lüdür leb-â-leb İçelüm câm-ı yâkûtı ser-â-ser Düm-i tâvûsdur gül-bün gerek kim Ahıda bülbüle hûn-ı kebûter Bögün nergis bigi câm iç ki yarın Bilinmez nice döne çarh u ahter Bu ömri virme bâda bâdesüz kim Kader yazan kazâ olmaz mugayyer Sözi ko sûza düş kim şem bigi Safâdan ola canuñ nur-güster Anuñ-çun hoş-nefesdür Ahmedî kim İçinde suzı var şöyle ki micmer Hicâz-ıla Irâk u Isfahânda Sözi uşşâkı itmişdür muhayyer Kazâ dîvânın ideli kalem nakş Kimesne yazmadı be renge defter Kopa mı böyle rengîn lâle vü gül Ola mı böyle şîrîn şehd ü şekker