Lebünden Olalı Sırr-ı Nihân-ı Cân Rûşen

Lebüñden olalı sırr-ı nihân-ı cân rûşen Yüzüñden oldı bu hûrşîd-i âsümân rûşen Niçe ki râzumı cânumda kıluram penhân Gözüm yaşı ider anı yigân yigân rûşen Yüzüñ ne âyînedür kim anuñ safâsından Olur aña nazar idene nakş-ı çân rûşen Diler ki fehm ide cân agzuñuñ hakîkatini Ne vehm-ile ola bu nükte-i nihân rûşen Gözümi ko ki yüzüñe nazar ide bir dem Ki âb-ı ebr-ile olur rû-yı gül-sitân rûşen Sabâ saçuñ nefesini irürse hâke ola Çirâg-ı rûh-ıla eczâ-yı üstühwân rûşen Lebüñi zikre getürdükde cân olur şîrîn Yüzüñi yad idicek olur revân rûşen Çü kimse bilmedi mâhiyyetini sûretüñüñ Aceb güneşe neden oldı bu nişân rûşen Saçuñ nikâbı yüzüñden gidicegez görinür Ki gitdi gice vü gün oldı nâ-gehân rûşen Yüzüñ hayâli zebân uralı yüregümde Çirâg u şem bigi olmışam zübân rûşen Yüregüme urdugu okı ider gözüñ inkâr Gözüme karşı-y-iken tir-ile kemân rûşen Bu âh-ı serd-ile yaşum ne-çün ola tîre Kamu suları çün ider dem-i hazân rûşen Hayâli serv-kadüñüñ gele diyü gör kim Ne çeşmeler bu gözümden olur revân rûşen Kusûr u hûrı göremeye göz olup hîre Yüzüñ bigi olur-ısa gülşen-i cinân rûşen Saçuñ hevâsı-y-ıla gün bigi alem oldun Nite ki rayet-i şâhinşeh-i cihan rûşen Muhammed-i melikü’l-mülk şems-i devlet-i dîn Ki adli nûrı-y-ıla oldı her mekân rûşen Selîl-i şâh-ı cihân Bâyezîd İbni Murad Sülâle-i şeh-i İslâm u Orhan-ı rûşen Serir-bahş-i selâtîn u tâc-dâr-i mülûk Ki olur likâsı-y-ıla çeşm-i hânedân rûşen Ayagınuñ tozını sürme eylese nergis Sitâre bigi gözi ola câviœân rûşen Hayâlüñi görür-ise karañulık düşde Ola ziyası-la anuñ hemân zemân ruşen Sabâh mihrüñ-ile urdi dem aceb gündür Bu ki itdi şem bigi nûr-ıla dehân rûşen Zuhûrı buldı huzûruñ çü gaybet itdi adû Bulıt gidicek olur şems bî-gümân rûşen Muammeyât-ı maânî zamîrüñe iy şâh Olur niçe kim ider fikrin imtihân rûşen Kılıcuñuñ suyına irdi âb-ı bahr meger Ki oldı âyîne-vâr anda her kerân rûşen Siper yire sala lâle-misâl çünkim ola Gözine düşmenüñ ol tîg ü ol sinân rûşen Ne âsitân-durur ol devlet-âşiyân ki ider Gözine encümüñ ol hâk-i âsitân rûşen Nicesi münkir olur hasm saña görir-iken Yüzüñde âyet-i baht-ı ebed ayân rûşen Kişiye kim ola ol rûz kur çün huffâş Ne nefi oldugı şah-ı sitâre-gân rûşen Kapuñ ki hidmet-içün anda cem olur encüm Olup-durur nite kim râh-ı kehkeşân rûşen Kılıcuñuñ odına muhterik olur düşmen Nite ki gün zühal-ıla idicek kırân rûşen Fisâne oldı Nerîmân u Sâm ol demden Ki nusretüñ kılıcı oldı bî-fisân rûşen Senüñ her işde gören azmüñi ki hazmi ola Bilür ki nice olur emri kün-fe-kân rûşen Yiter bu hüccet-i kâtı kılıcuña ki oldı Fütûhı âyeti tâ hadd-i Kîrivân rûşen Diler ki ola bu eyvâna pâsü-bân keyvân Ne yüce himmet ider gör bu pâsü-bân rûşen Güher sehâvetüñüñ korhusından oldı nihân İde-durur bu işi râst bahr u kân rûşen Senüñ kemâlüñüñ evsâfı bî-nihâyetdür Burada acz olur özr-i medhi-hwwân rûşen Bu rûz-nâmeñe yirinme Ahmedî şâœ ol Ki rûzigâruñ ide subh-ı kâmu-rân rûşen Nüvaht itse beni şehri-yâr sözümden Kamu cihânda ola hûb dâsitân ruşen İde bu pir-i cüvân-dil cüvân-ıla pîre Ki ne keremler ider ol şeh-i cüvân rûşen Güneş bigi söz içinde benem müşârün ileyh İder bu daviyi tasdik ins ü cân rûşen Nite ki şem-dilüm cümle nûrdur gerçi Ki var-durur nefesümde ateş ü duhân rûşen Nice ki ahber ola bâg u bû-sitân efzûn Niçe ki ola gül-ile bu hâk-dan rûşen Bahâr-ı devletüñe irmesün hazân kim anuñ Olur hevâsı-y-ıla bâg u bû-sitan rûşen Adûña ki oldı kıyâmına mahşeüñ münkir Kıyâmet eylesün iy merd-i ser-giran rûşen Sitâreye çeriñüñ tozı rûşinâyi-yi çeşm Niçe kim ide gözi hâk-i Isfahân rûşen