Zülfün Çü Gâret-i Dilü Îmânu Dîn İder

Zülfüñ çü gâret-i dil ü îmân u dîn ider Nem var dahı ki gözlerüñ almaga kîn ider İtdi göñül saçuñı heves bilmedi anı kim Deryâya ugrar ol kişi kim kasd-ı Çîn ider Bâd-ı sabâ saçuna irişdi meger ki anuñ Her kanda ki irişür nefesi anberîn ider Aksi yañaguñuñ n’ireye kim irer-ise Lâle bitürür ü gül-ile yâsemîn ider Bir katresi-y-içün lebüñüñ teşne-dil olup Âb-ı Hayât kendüyi hâk-i zemîn ider Gözüm getürdi cânuma gamzeñ belâsını Kişiye her ne ider-ise hem-nişiñ ider Didüm kaşuñ gözüñe ki fitne olur didi Bu fikri Ahmedî bigi bârîk-bîn ider