Lâl Oldum...
A Ahmet Arslan
0
Altın Yaprak
Gece olduğunda seni aydınlatan hilal oldum.
Uykuya daldığında rüyanda
gördüğün hayal oldum.
Sana yakın olayım diye, damarlarında
...dolaşan kan oldum;
bir hâl oldum sana kavuşayım diye,
hamal oldum
seni taşıyayım diye,
ve saçlarına dokunayım diye, tenini okşayan
rüzgar oldum.
Lâl oldum...
Mum gibi eriyip aktığında seni
saran alev oldum.
Kışın soğuk ayazlarında seni koruyan duvar oldum.
Yazın
sıcak günlerinde, hastalanmayasın diye, gölgen olan bulut oldum.
Hayat
oldum yaşayasın diye,
nefes oldum soluklanasın diye,
ve beni
unutmayasın diye, benliğine kazınan isim oldum.
Lâl oldum...
Gök
yüzüne bakıp bir dilek tuttuğunda kayan yıldız oldum.
Sığınacak
gölge aradığında, iri cüsseli bir meşe oldum.
Susuzluğunu
gideresin diye, sokak başında çeşme oldum.
Soru oldum cevabını
arayasın diye,
tasa oldum düşünesin diye,
ve hislerini yazasın
diye, kalem oldum kağıt oldum.
Lâl oldum...
Hüzünlenip
ağladığında akan gözyaşın oldum.
Gülümsediğinde etrafında uçuşan
pervane oldum.
Mest olasın diye, kulaklarında yankılanan nağme
oldum.
Kitap oldum okuyasın diye,
çiçek oldum koklayasın diye,
ve
sevdiğimi söylemeden bilesin diye, ağzı kilitli,
lâl oldum...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş