İşte Gittin

Gelişinle ısıtmadan göğsümdeki yerini Rüzgarlı bir bulutun ardına düşer gibi İ ş t e g i t t i n Kural mıydı bu gidişler Soluğumun ağlaması bundan mıydı Böyleyse eğer Bunu da sen öğrettin Eflatun bir akşamüstüdür artık Bütün saatler çığlıklara ayarlı Bundan böyle toprak Sarı sıcak kanını Sağanak yağmurlarda Demlese de olur demlemese de İ ş t e g i t t i n Ve ben Böyle gitmelerden çok Hesapsız gelmelere içerlenirim oldum olası Ve ben Az öncenin sevincini damıtırken mutluluğa Beni böyle kahreden ahların feryadına Tutuşurum Yanarım Ölürüm inan İ ş t e g i t t i n Belki de bilmeyeceksin Eski bir fotoğrafa bakıp iç çektiğimi Şimdi gülmek bana o kadar uzak ki Bütün sevinçler yaralandı içimde Aldığım her tat zehir sanki Ve artık Bu şehir beni salkım saçak Beni bıçkın bıçak Beni yeni baştan yaratacak O İstanbul değil Değil merakına düştüğüm sorular aynı Yer Gök Işık Su Aynı değil Çünkü Hiçbir acı kanatmadı yüreğimi Bu hasret kadar İ ş t e g i t t i n Şimdi ne şarkılar döndürür gideni Ne de şiirler senden haberli Yalnızım Bir başıma yalnızlıklar paylaşırım Rakım yok Ekmeğim Sigaram Sen yoksun Şu an hiçbir şeyim sanki Bu kaçıncı Demek Yine hüzünle bitecek vuslatlar Nihavent olan makamlar da incinecek üstelik İ ş t e G i t t i n