Yok Şiir

-Yaz günü Ağustos'ta Üşüyorum yok'luğumla Yaralı bir küskün müyüm Bir eski yabancı mı yoksa Şu eskitilmiş İstanbul'da- (Akşam / üzgünüm) Silinmiş o siluet şarkılar yok Sularında oynaşan ışıklar yok Aşk diyen anılarım nerde benim Varlığımı bir bilen bir duyan yok (Gece / hüzünüm) Ben değil miydim o uçarı çocuk Ellerim de saklı şimdi bir tutan yok Kim yaşadı beni benden habersiz Bir kırılmış gölgeyim tanığım yok (Daha gece / ağlıyorum) Ne bir mekan var bana ne sığınak Sokaklar da karanlık bir adres yok Fazlalığım sanki bu koca kentte Kaybolup giderim be ötesi yok Soru / üzgün müsün Soru / hüzün müsün Soru / ağlıyor musun Cevap / yok