Hiçlik Bir Müebbet

Okyanus sırılsıklam çöl bir damla ateş, bir damla ses bir damla uyanış gülüş bir damla acım bir damla mor dağlara vurmuş öfkem bir hiçe. Kök salmış acılar kuşkular içinde yüzüyorum kulaçlarım çığlık çığlığa acele. Ne eklersen çoğaltamazsın içindeki hiçliği Ne kadar hiçlik yaşarsan o kadar yokluktur büyüyen. Hep ertelenir umutlar. Çoğalan rüyalarda bölüşmeliyiz korkuyu çabalasakta eksiltemediğimiz. Yokluğu hiçlikle çarpmak kalıyor geriye. Belkide bölmek hiçliği yokluğa. Sonra yatmak gülünç düşlere sonuç her ikisindede aynı beklenen çaresizlik. Birini diğerinden çıkarsan azalmaz ama toplasan çoğalır dene. Sevgine dert bassan içinde aşklar durağan bir zaman içine girer başlar taş kesilir düşünmez beyin. Çaresizliğine iki kişilik bilet kes nereye çıkarsa çıksın. Günaha yolculuk olmasın sonu gözlerin dalmasın yarınlarına. Bileşenine ayrılmış suların akışında bir telaş karanfillerde ayrılık basar yarana. Bizi kabul etmeyen ne varsa beklerken pusuda sinsi girer arana bir yokluk müebbet. Bir resim dalından düştü yaşanılmamış bir geçmiş bıraktı soy ağacında. Bilinmezki ardından bir sevgili sessice ağlayacaktı yaşanılmamış erken sevdalarda birşeyleri bölüşür farkında olmadan susturur geceden kalma tek kişilik bir korkuyu bastırıp. Bir ağıttır geriye kalan doğmadan yargılayıp astığında geleceği. Bir gelecek karşımda sessiz kaldı tek kişilik ayrılıkta. ayrık otu kökleri içinde sıkışmış bir ölüm uçurumu yaratır. Bir sevgi kalmış çürüyen bir eski baharın tortusundan susuz toprakta. Birde ayrılıkta ayrık otu umudun terkisinde özleminde su. Ve birde ölümün korkusu bu çıplak sesimin çığlıklarında. Bomboş bir dünya yanlış duraklarında inmiş zamanımın ardından yetişemediğim bir yolcu bir ömür yaşam alacaklı benden. Ağır bir sevgiyi ağır ağır bir buse alacağına taşır. Kalanı sevgiden düşmesin borcun içimde bir geçmiş yüklü bir boşlukta avare geleceğime sessice yanaşır. Seni eksiltiyorum içimde sevgini harcıyorum hemde müebbet bir sevişe mahkum olup müebbet bir hiçlikte.