Küskün Akasya

Kapandı üzerime yalnızlığın kapısı Dönenmiş bir geceyi aldı gözlerim. Sivas akşamından alıp götürdü trenler Ellerim arkamda, Ellerim kırgın! Karanlıkta binlerce yıldız kırpışır. O artık küskündür ve belki suskun, Biliyorum. Anneme hicran yakışır... Bir Kafeste gölgemin gölgesindeyim Kuytularda kalmış masalları ninemin Dokunma mavilere, bir an bak yüzüme Yüzüm traşlı, yüzüm kan revan Duvarlar duvarlara benimle bakışır! Ne olur gitme anne, ne olur susma, Biliyorum. Anneme hüsran yakışır... Eskimiş peykelerle kapalı ranzam Örtülmüş her bir yanı perdelerle Başım dizlerimde aşar okusam, Suzidilaramı, tahirpuselikmi makam ? Kızılırmak tozlu köpüklere karışır. Bir ilkbahar ki, mışıl mışıl uykuda, Biliyorum. Anneme hazan yakışır... Atta ya götürmüş poyrazlar kundağımı Kollarımdan iki baston yürümekte! Siyahtan daha siyah bir boşluktayım. Dört yanımı tufanlar bürümekte... Serçeler şimdi feryat figan ağlaşır, İhtiyar bahçemde küskün akasyalar Biliyorum anneme hüzün yakışır... OKUYAN : Engin BADEM