Objektif Bakış

Olan olmuştu En dibe vurmuştum Sütüm dökülmüş Ve ben kederdeyim. Halbuki öğrenmiştim Efkar dağıtmayı. Ama nafile... Yaşamımdan damıttığım Elimde kalanlara baktım. Kuşandığım inancım Zedelenmeyen onurum Ve bozulmayan duruşum. Yani kıyamdayım hâlâ... Sefaletin acımasız cenderesinde Sıkışıp kaldıysam da Müteşekkirim ben ona. Biraz kırıcı, biraz asabi olsa da Neticede iyi bir öğretmendir o. Hayatta öğrendiklerim Ödediğim bedele değer. Çünkü ben onlarla yaşadım Onlarla 'Ben' oldum. Dün dayandıysam Bugün de dayanırım. Sahip olduklarımı düşünürüm, Ve kendime asla acımam. Çünkü bilirim bu sonum olur. Hayatın sırtından vurulmuş hayalleri Kırılmış ümitleri Parçalanmış hülyaları ile dolu Harp meydanlarında. Daima benden üstün Kuvvetlere karşı harp etmek. Daima gücümün üstünde Bir çaba sarf etmeye, mecbur olmak. Yoksulluğun keskin virajını dönmek. Hastalık uçurumlarını, yürüyerek geçmek. Dünden ders çıkartmak ve gerisini unutmak. Yarının endişesini taşımadan Bugünü, dolu dolu Adam gibi yaşamak. Ve hayatı cam kasesinden Tortularına kadar içmek. Hiç kimseye gıpta etmeden Sıkılı yumrukların üniversitesinde Ağır imtihanlar vermek. Rahat döşeklerin insanları Elbette anlayamaz, bilemez bunu. Bir musibet, musallat edildiğinde Onunla mücadele edecek, güç de verilir. Bizi korkak yapan yarının tehditleri Kasvetli bulutlar gibi Üstümüzden eksik olmasa da. Bir gün, bulutların arasından Güneş süzülecek Ve bizi boğan karanlığı aydınlatacak. Dün geçti gitti Bugün, bugündür. Yarını düşünmeye de vakit ayırmam. Çünkü; dünün, bugünün ve yarının sıkıntılarını Hiçbir sağlam omuz bile taşıyamaz...