Akrep On İkide

Bak yine sessizlik çöktü her yere, Gün battı, herkes çekildi evlere, Ne bir umut ne bir ışık var göklerde, Akrep on ikide. Yine yalnız kaldın kendinle, Düşün bakalım o güvendiğin hislerinle, Bitkinsin harap olmuş şekilde Akrep on ikide. Benzin sararmış, gözün kararmış, Ruhun, benliğin daralmış, Bir özlem var kalbinde, Akrep on ikide. Beyaz bir kâğıt var önünde, Ne yazacağını bilmiyorsun belki de, Kırık bir kalemle elinde Akrep on ikide. Düşünüyorsun uzaklardaki aşkını, İstiyorsun gelip hayatını aydınlatmasını, Ama hepsi kalıyor hayalde Akrep on ikide. Kalbin de zifiri karanlık gökyüzü gibi, Görünmüyor ne yüzeyi ne dibi, Hiçbir umut kalmamış yüreğinde Akrep on ikide. Üzgünsün, ağlıyorsun durmadan, Erkekler ağlamaz kuralına uymadan, Bir tek damla yaş kalmış gözlerinde Akrep on ikide. Akrep on ikide, Kararmış her şey: hayatın, kalbin, Yok yanında yaşama sebebin, Halâ yollarda gözlerin; Ama yok gelmiyor işte sevdiğin. Sık bir kurşun kurtul bu acıdan, Arkana bakmadan git bu diyardan, Kim farkında olur bir kişi ölse de Akrep on iki de.