Her Seferinde

Her seferinde uyanıyorum sahildeki bank köşelerinde Her uyanışımda burada ne işim var diyorum Sonra o hüzünlü duygulara merhaba dercesine kabul ediyorum Bir bakmışım her tarafta sen varsın Vapurdaki yolcu Kaldırımdaki yaya Yanımdan geçen biri Kendimi bir boşluk kaplıyor ve o boşlukta kendimi aramaya çalışıyorum Sonra çölde su misali seni arıyorum Ne gözlerim seni görmekten bıkıyor Ne ayaklarım yürümekten bıkıyor Ne de kalbim seni bilmeden ediyor Belki gözyaşlarım senin sokaklarına damlamıştır Belki de ayak izlerimi görürsün sokaklarından Belki o zaman aklına gelirim ya da Akşam yalnız yastığa başını koyduğunda Belki de boşverirsin dalarsın rüyalara Umursamazsın Bense senin beni düşündüğünü hayal ederek kaldırımlarda Bazende banklarda yatıyorum Soğuk oluyor doğru ama sensizliğin soğukluğu kadar Etki etmiyor Beni soğukluk yürümek degil�. BENİ SENİN YOKLUĞUN ÖLDÜRÜR