Ölüm Ülkesinde Aşk

Gece bir karşı varlıktı karanlığıma Gece tanımsız bir bütünlük Senin hayatını düşündüm Sevmek sevgilinin suretini bürünmektir biraz da Sonbahar uzaktan bakmaktı sana Sonbahar yeniden ölüm Mithatpaşa Caddesi’nde yürüyorum Kim bilir bu duyguyu kaçıncı kez yaşıyorum Güzelyalı tenha bir gece olmuş İzmir’de Hep senin gözlerini görüyorum Yaşamak yumuşak dikenlerinde yokluğunun İkimizde iki ayrı evrende iki ayrı barış Bir uyumu eylemek zordur bunun gibi Uyum yokluğuysa uyumuzluğun Sen yok gibisin Yokluğunu kim tamamlayacak Güzelyalı bir vapur olmuş körfezde Sulara ışığını sürüyor yanılsama İşte bir kavram sevgimi tamamlayacak Yanılsama yansır içinde bir vapur penceresinin Sevgilim gölgen gölgeni görüyorum senin Kimse bilmeyecek yerini ölüm ülkesinin Ölüm ülkesi karanlık bir gece Kimsenin tanıklığı yok sevgimize Gece kimsenin bilmediği bir ölüm ülkesidir Sevgilim bu sonbahar günlerinde Nadir olan şey yok gibidir