Ayrıldık Ve Ayrıldım

Dudakların 'hoşçakal' dedi, Sen değil. Tüm çatlaklığıyla, Kuru derilerini batırarak kulaklarıma... İlk kez o zaman kanadım ben, Kırmızı olmadan; Eksik, Soğuk, Ve renksiz... Boyası, badanası dökülen eski binalar gibi, Solmaya başlayan çiçekler gibi Ya da koparılan, Geriye sadece çirkin dikenleri kalan... Ayakların gitti sonra, Sen değil. Kalbime basa basa, Eze eze o et parçasını. Topukları kanlı bir şekilde olsa da, Seni zarar vermeden çıkartarak içinden, Ustalıkla, Yanında götürerek sonra... Ayrıldık... Ve ayrıldım ortadan ikiye, En büyük parçayı her zaman ki gibi; Sen aldın yine...