Borçlu Öleceğim Herkese

Nerde okumuştum, bilmiyorum kim söylemişti: ‘kimseye borcum kimseden alacağım yok’ diye. Tumturaklı bir cümleydi; tuhaftı da, ekonomik terimlerle dillendiriliyordu özgüven. Gerçekten hayaletlerinden kurtulmuş biri miydi bu? Ne teşekkür, ne şükran; alçakgönüllülük ve bağışlama; yoksanmıştı hepsi. Sadece ürkütücü bir kendini beğenmişlik. Birebir alırsak sözcükleri bilge Lao-Tzu’nun deyişi uygun düşüyor bu övünmeye: ‘Önemli olan duvarları değil odanın. Kapladığı boşluk.’ Yaşadım ve gördüm: aynasıyla konuşanlar, yitip gittiler aynalarıyla. Kulüp 12’nin Amerikan-bar’ında .......... ..........