Bulutların Geçtiği Akşam

bakırcılar çarşısına kar yağıyordu uzun bir yolculuğun hüznünü giyinmiş yüzümle akşamı kuşanan bir kente giriyordum denizin sesinde eriyordu martı çığlıkları yorgun ağaçlar bulvarında telaşlı anneler vardı. yaşlı bir çınar yaslanıyordu bedestenin duvarına tarihi kucaklayıp getiriyordu bu sinema afişi bilekleri bağlı bir çocuğu götürüyordu jandarmalar süzülen bir ışığın ardına takılan düşlerim bir babanın yorgunluğunu alıyordu sedirdeki masadan. buldum izini pilli bir radyonun tozlarında İstanbul şarkıları kirazın yapraklarından kuzeyli bulutların geçtiği akşam bir kanaryanın sesi yansıdı gramofona köpük köpük suların çağları deldiği yerden bir anne geceyi emzirdi bir masala dayayarak göğsünü. bir ada mıydık neydik kendi denizimizin ortasında göçer kuşların uzun soluklarını bıraktığı orman alnımızın çizgileri karışır toprağın suya hasret yüzüne eteklerine tırmanırız bir kadının anılarına yol alarak bir rüzgarın ardı sıra akarız çekiç seslerine karışarak. Milliyet Sanat 1 Ağustos 2000 sayısı