Günler Akar Yüzümden
A
0
Altın Yaprak
insanın büyük serüveni yansımış mermere
ellerinden fışkıran hüneri
berrak bir gökyüzü oturmuş
ölüme tanık yüzünün bir yanma.
benim o/günlerden çıkıp gelen ses
duvardaki fotoğraf/demiri kemiren zaman
dalda tutuşan tomurcuk/konuşan ağız
yaşamayı sevdaya dönüştüren yürek.
en büyük korkuyu yaşıyor karanlık
nehirlerin sesini içerek geriniyor
bir alev dökülüyor yüzümün atlasından
alnımı sunuyorum benden geçecek çağa.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş