Gittin Ya

I Gittin ya; denizlerin çekilmesi Dalgaların eğilişi, turnaların göçü Bunu anlattın bana, bir rüzgâr Bunu fısıldadı geçip giderken Bekle dediydim, gör yelkovan Ürperişini ve getirdiği müthiş Rüyâyı; o cümbüşü, çengiyi; Hepsi esmerdi, çok esmerdi. Bir esmerlik kaldıydı sesinden Bir de kum saati, çöl akrebi; Billûrun parçalanmış ânıydı, ki Yüzüne sızdıydı ışk’ın şeraresi Suyu fısıldayan çıkrık, koyu Yalnızlığa dalmıştı ve orada Birikmişti zamanın esmer bir Vedâya benzeyen hikayesi Gittin ya Daha çok özleniyorsun şimdi II Gittin ya, bulutun dağa, dağın Yamaca dediği şuydu galiba: Mecnun çöle döndürür kalbin Yurdunu, Leylâ ise vâhaya Belki sayıklamaya benzeyen Sözler kalır aykırılıklardan, ki Uzun uzun ulur içindeki kurt Zamanı kemiren uzaklığıyla Hayat ile zaman bir muamma Olup hazırlıyor ya aldanışları Unutmak dediğimiz kör ışıltı Orada sızıyor kalbin yurduna Ah, yine sitemsiz bir tayın Gölgesi düşüyor dağ geçidine Sağrısında mahmuz yaraları Eşkininde uğultulu bir uçurum Gittin ya, âzâd edilen eşkıya Boşluğa düştü rüyadaydı güyâ Sonra yürüyüp gittiydin işte Dilinde kül tadı, geçmişinde Sevdakâr bir hikâye bırakarak III Kedisi sokağa kaçmış Biriyim ben ve içimde Kekeme bir kuş Ötüyor ötüyor ötüyor Ve son günlerde durmadan Yalpalıyor bütün sözler Birisi adımı sorsa meselâ Dilim sürçüyor