Bir Umudum Daha Var

Ne sana tam varabildim Ne senden tam kopabildim Yüreğimin arterlerinde tükendi Mesafeler... Kırk yılımı alan bu şehir Unutturamadı seni, Kokunla geldin bana Kokunla geldin. Yollarında mekik dokudum Gel-gitlere meydan okudum Bir gönül köprüsü kurdum Seni bana getiren Seni bana bağlayan. Bu kalabalık şehirde Gölgeni aradım, Güneşin her doğuşunda Güneşin her batışında. Çatık kaşlarının altında Uzayan bakışlarındı Soran ve sorgulayan Bakışlarında ezildim. Kulaklarımda; Karadenizin susmayan homurtuları Senin sahillerinde çığlığa dönüşür Bir baca tütse alkış tutulur Dağların is tutsa da yamaçlarında Bir balık gülümsemesi yüzlerde Yürekten duyulur. Yağmurlar bir bereket fısıltısı gibi Dinlenir musiki tadında. Hele bıldırcın vaktinde Algarlar kapanır,algarlar açılır Gecenin lüksünde. Kestanelerin ışıldar dolunayda Bir umuttur bu, Kızaran kebap buralarda Yıldızlar dökülür sokaklarına Güneşin döneceğini müjdeler Ay Yakamozlarda... Bir umut batar,bir umut doğar Güneşin sessizliğinde, Bir umudum daha var Bir umudum daha,tükenmeyen O da sizde...